Sunday, 11 June 2017 - 15 comments

സെല്‍ഫി

എൻപതുകളിലെ ഒരു ഏപ്രില്‍ മാസം. ആവറേജ് ഇന്ത്യന്‍ ഫാമിലിയില്‍ ജനനം. ക്ലീഷേ ഒരുപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു ജീവിതത്തില്‍. അമ്മ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അച്ഛന്റെ കൂടെ കളിച്ചു വളര്‍ന്നു. ഒരുപാട് സ്നേഹത്തോടെ അച്ഛനുമമ്മയും വളര്‍ത്തി വലുതാക്കി.

വലുതായി. പക്ഷെ സ്നേഹം ഒരിക്കലും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ജീവിതം മുഴുവന്‍ ഒരേ വാക്ക് മാത്രം കേട്ട് വളര്‍ന്നു.

" നന്നായി പഠിക്കണം. നല്ലവനായി ജീവിക്കണം."

അനുസരിച്ചു. ക്ലാസ്സിലെ ടോപ്‌ 5 ഇല്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും ഇടം പിടിച്ചു.

കോളേജില്‍ പോയി തുടങ്ങി. പ്രായം മാറി.,,ചിന്തകള്‍ മാറി. പക്ഷെ വാക്കുകള്‍  മാത്രം മാറിയില്ല.

" നന്നായി പഠിക്കണം. നല്ലവനായി ജീവിക്കണം."

അഞ്ചക്ക ശമ്പളം വാങ്ങി തുടങ്ങി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനകം അച്ഛനുമായി. സമൂഹം പ്ലാന്‍ ചെയ്തത് പോലെ തന്നെ ജീവിതം തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേയിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ ജീവിച്ചു വളര്‍ന്നത് പോലെ തന്നെയായിരുന്നു ഞാനും ജീവിച്ചത്.

പക്ഷെ , ഞാന്‍ എന്നോട് തന്നെ ചോദിക്കാന്‍ മറന്നു പോയി.
" ഇതൊക്കെയായിരുന്നോ നീ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്"

സമൂഹത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനുള്ള ഓട്ടത്തിനിടയില്‍ ഞാന്‍ എന്നെ മറന്നു. ജീവിക്കാന്‍ മറന്നു. ഇപ്പോള്‍ ചിരിക്കാനും ചിരിപ്പിക്കാനും മറന്നു പോയി.

അവസാനം, പോകേണ്ട സമയം ആയിരിക്കുന്നു.എല്ലാവരും കരയാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോളും ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യമെന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നു.

" What is the Point Of Life ? "